Het verhaal van je spullen

Spullen kunnen allerlei betekenissen hebben. In je hoofd zit er van alles vastgeknoopt aan een voorwerp. Soms heeft dat met het voorwerp zelf te maken, maar het kan ook een associatie zijn die er helemaal los van staat.

Toch maakt zo’n associatie het lastig om het ding los te laten.

En die verknoping is vaak onbewust.

Zo kan het zijn dat de kussens op de bank voor jou staan voor gezelligheid. Of de stapel boeken voor de kennis die je nog wilt opnemen. De fotoboeken van je ouders herinneren je er aan dat je zelf wel meer contact zou willen, met je ouders of met anderen.

Als je die spullen dan weg wilt doen, dan voel je de weerstand, omdat die verknoping van gevoelens opspeelt.

Je denkt misschien dat de kussens nog goed zijn, waardoor je ze niet weg doet. Maar in werkelijkheid zit er in je onbewuste een idee dat je huis daarna niet gezellig meer is.

De stapel boeken doe je niet weg, omdat je ze nog wilt lezen en boeken doe je nou eenmaal niet weg. Maar ergens daaronder zit het idee dat je meer kennis nodig hebt. En daarachter kan dan nog weer een reden zitten waarom je vindt dat je nog niet genoeg weet.

De fotoboeken van je ouders zitten vol foto’s van mensen die je niet kent. De meesten zouden dus weg kunnen. Maar ze zijn met zoveel zorg ingeplakt, dat gooi je niet zomaar weg. Dan doe je je ouders ook een beetje weg. Dat vertel je jezelf, maar eigenlijk mis je je ouders of heb je zelf behoefte aan meer verbinding in je leven, zodat je zelf fotoboeken kunt vullen met belevenissen.

Er is een eenvoudige manier om boven water te krijgen welke associaties een voorwerp bij jou oproept.

Door het verhaal van je spullen te schrijven.
En dat verhaal is jouw verhaal.

Neem een voorwerp en stel jezelf de vraag: wat betekent dit voor mij?

Je kunt eerst je gedachten even laten gaan en zien wat er boven komt.
Je kunt ook meteen gaan schrijven, dat is ook een goede manier om al die onbewuste gedachten, gevoelens en ideeën boven tafel te krijgen.

Schrijf tien tot vijftien minuten achter elkaar door, zonder echt na te denken. Weet je niet meer wat te schrijven? Schrijf dat je het niet meer weet, maar blijf schrijven.

Loop dan even een rondje en lees terug wat je net hebt geschreven. Kun je ontdekken welke onbewuste associatie het voor jou lastig maakt om dit voorwerp los te laten? Zie je wat je eigenlijke verlangen is?

Als je dat helder hebt, kun je voorwerp en verlangen los van elkaar zien en daarmee ook in vrijheid beslissen of het voorwerp kan blijven of niet. Zonder die weerstand. Je ziet het ding dan voor wat het is. En je verlangen ook.

Deze artikelen voortaan gratis in de je mailbox? Schrijf je hier in voor de Organizingtips van Sloworganizing

Aandacht voor afleiding

Neem je je vaak voor om te beginnen en nu echt door te zetten? En dan heb je aan het einde van dag of de week weer (bijna) niets gedaan. Omdat je het gewoon vergeet in alle drukte van de dag. Je wilt het echt, maar toch lijkt het er nooit van te komen. Hoe kan dat toch?

Alle andere acties lijken urgenter
Het is een feit dat opruimen relatief makkelijk is uit te stellen. Stapels schreeuwen niet om je aandacht, integendeel, als ze er een tijdje liggen, zie je ze niet eens meer.

Ze maken ook geen ‘pling’ geluiden om te zeggen dat ze iets nieuws en interessants voor je hebben, zoals je social media dat doen.

Als je je dus laat meeslepen door de dag, dan zal opruimen vaak naar de achtergrond verdwijnen. Dat hoef je jezelf niet te verwijten, dat is gewoon menselijk.

Dit kun je doen om jouw actie meer voorrang te geven. Lees verder

Plannen zonder te plannen

Het leven is vaak rommelig. Er gebeuren voortdurend dingen die je niet had voorzien en die je ook niet kon voorzien. Als je dan een strakke planning hanteert, dan kan het alleen maar tegenvallen als het je weer niet is gelukt.

Met intuïtief plannen laat je je meer leiden door wat er op je pad komt. Daardoor ben je flexibeler en minder gestrest. Je bepaalt namelijk op dat moment zelf wat er in je planning past. En ook wat er nu bij jou past. Lees verder

Dit scheelt je enorm veel energie

Je kunt er momenteel niet omheen: het is nog winter. Deze kou is dan wel laat in het seizoen, maar hoort er toch echt bij.

Er zijn seizo.enen en die volgen hun eigen ritme. En dat ritme zit ook in jou Het loopt niet per se parallel met de natuur, maar dat ritme is er. Je kunt er maar beter aan toegeven, dan gaat alles veel gemakkelijker.

Wat is jouw ritme?
Jouw ritme van de seizoenen is als eb en vloed: soms ben je vol energie, kun je alles aan en pak je ook alles aan. Soms is alles je te veel. Op andere momenten wil je nieuwe dingen beginnen of heb je er juist enorme behoefte aan om dingen af te ronden.

Dat wil niet zeggen dat je niets kunt doen als je een tijdje geen fut hebt of dat je niets nieuws kunt beginnen als je andere dingen aan het afronden bent.

Waar het om gaat is dat je je er bewust van bent dat dat ritme overal is. Lees verder

Je spullen als tijdmachine

Ik zag een paar afleveringen van het programma Groeten uit 19XX op RTL4 (woensdagavond). Daarin gaat een gezin van een bekende Nederlander terug naar het jaar waarin die persoon 12 was.

Voor de meesten een tijd dat ze nog zorgeloos waren. En een tijd zonder mobieltjes en internet.

Het gezin komt in een huis dat helemaal is ingericht naar het jaar waarin ze teruggaan, bijvoorbeeld 1973 of 1986. Dat is geweldig gedaan, alles klopt, tenminste alles wat in beeld komt.

Wat opvalt zijn de reacties op spullen uit die tijd: de blijheid en de herkenning. De meesten voelen zich meteen weer geborgen. Het gevoel van die tijd komt meteen weer helemaal terug.

Waar het ook veel over gaat is dat het zo gezellig is zonder al die apparaten. Het gezin praat weer met elkaar.

Het zegt iets over onze relatie tot spullen en waarom we ze niet kwijt willen. Lees verder

De enige echte oplossing

De laatste tijd kan ik er niet meer zo goed tegen. Als ondernemer volg ik diverse mensen die zeggen verstand te hebben van marketing en ondernemen. En die vertellen me de hele tijd dat ik het anders moet doen. Dat ik uit mijn comfortzone moet komen, dat ik naar het hoogste moet reiken, want dan kom je altijd ergens, zelfs als je je doel niet haalt.

En de kans is groot dat ik dat ook mezelf vertel, omdat ik het al zo vaak heb gehoord. Nu heb ik ook nog eens mijn eigen interne criticus die me vertelt dat ik niet genoeg doe, dat ik niet genoeg ben.

Ik heb dit jarenlang geloofd. Dat het anders moest.
Maar het werkt dus niet.

Ik bereik eerder het tegendeel: ik wordt ongeloofwaardig en ga dingen doen, omdat anderen mij vertellen dat dat goed is, terwijl ik er niet echt achter sta. Uiteindelijk kost dat altijd meer dan het opbrengt.

De afgelopen jaren ben ik regelmatig in die valkuil getrapt. Ben ik meegegaan in het idee dat ik het nog niet kon en dat ik meer moest weten, voordat ik een goede organizer kon zijn en mensen goed zou kunnen helpen.

Want ook ik laat me meeslepen door dat idee dat ik anders moet zijn. Dat ik een betere versie van mezelf zou moeten zijn.

Daar komt dan nog bij dat mijn ideeën over organizing net iets anders zijn dan die van de meeste organizers. Ik heb het lang lastig gevonden om daar echt voor te gaan staan.

Ik ben me de laatste jaren steeds meer bewust geworden van dat mechanisme. En ook dat het niet werkt.

Hiervoor is maar één oplossing. Lees verder

Moeite met loslaten? Zoom uit

Vind je spullen loslaten moeilijk? Ben je bang dat je spijt krijgt? Dat je iets later weer nodig hebt? Dat je nog iemand een plezier kunt doen en dat je dat dan jammer vindt? Of wat het ook is dat je jezelf vertelt.

Als je in die gedachtenstroom zit, dan ben je helemaal ingezoomd op dat ene voorwerp. Dat ene ding, wat je misschien gaat missen. Of waar je volgende week opeens wel een bestemming voor vindt.

Maar is dat nou echt waar het om gaat? Natuurlijk niet en dat weet je ook wel.

Doe het anders. Zoom niet in, maar zoom uit. Lees verder

Goede voornemens, maar dan anders

Heb je het opgegeven dat het ooit wat wordt met die goede voornemens? Heb je je er bij neergelegd dat het toch nooit lukt om op te ruimen, af te vallen, te gaan sporten?

Maar blijft het toch een beetje knagen, omdat je wel dingen wilt veranderen en je best een jaar wilt hebben waar je straks tevreden op kunt terugblikken, omdat je iets hebt bereikt?

Doe het dan anders. Dit is hoe ik er mee omga. En hoe ik wel iets bereik. Lees verder

Zo vul je eenvoudig je energie aan

Er zijn dagen dat je het niet ziet zitten. Dat het niet lijkt op te schieten of dat alles tegenzit.Zelfs als je weet wat je wilt, komt dat voor.

Op die dagen is er een kleine stap die je kunt zetten, die je meteen opkikkert. Waardoor je weer zin krijgt en de zin weer ziet. Je kunt het altijd wel doen en moeilijk is het niet. Je moet er alleen wel een beetje voor open staan.

Als introvert vind ik dat zelf niet altijd makkelijk, ik moet mezelf er vaak aan herinneren. Maar als ik het doe, dan realiseer ik me weer hoe groot het effect is van zoiets kleins.

Zelf noem ik het gulheid tegenover andere mensen. Psychologen hebben het over kwaliteitsinteracties. Lees verder

Durf je weg te volgen

Eigenlijk is Sloworanizing mijn manier om mijn weg te vinden en te volgen. Omdat ik op die manier mijn eigen ‘rare’ ideeën kan realiseren. Omdat ik op die manier steeds meer mezelf kan zijn.

In het begin wist ik dat niet, maar ik voelde wel dat er iets zat in organizen. En achteraf kan ik zeggen dat ook het ondernemerschap mij veel gebracht heeft.

In de afgelopen 12 jaar heb ik steeds meer ontdekt wat bij me past. En dat gaat nog steeds verder. En zo werkt het voor jou ook. Lees verder