De enige echte oplossing

De laatste tijd kan ik er niet meer zo goed tegen. Als ondernemer volg ik diverse mensen die zeggen verstand te hebben van marketing en ondernemen. En die vertellen me de hele tijd dat ik het anders moet doen. Dat ik uit mijn comfortzone moet komen, dat ik naar het hoogste moet reiken, want dan kom je altijd ergens, zelfs als je je doel niet haalt.

En de kans is groot dat ik dat ook mezelf vertel, omdat ik het al zo vaak heb gehoord. Nu heb ik ook nog eens mijn eigen interne criticus die me vertelt dat ik niet genoeg doe, dat ik niet genoeg ben.

Ik heb dit jarenlang geloofd. Dat het anders moest.
Maar het werkt dus niet.

Ik bereik eerder het tegendeel: ik wordt ongeloofwaardig en ga dingen doen, omdat anderen mij vertellen dat dat goed is, terwijl ik er niet echt achter sta. Uiteindelijk kost dat altijd meer dan het opbrengt.

De afgelopen jaren ben ik regelmatig in die valkuil getrapt. Ben ik meegegaan in het idee dat ik het nog niet kon en dat ik meer moest weten, voordat ik een goede organizer kon zijn en mensen goed zou kunnen helpen.

Want ook ik laat me meeslepen door dat idee dat ik anders moet zijn. Dat ik een betere versie van mezelf zou moeten zijn.

Daar komt dan nog bij dat mijn ideeën over organizing net iets anders zijn dan die van de meeste organizers. Ik heb het lang lastig gevonden om daar echt voor te gaan staan.

Ik ben me de laatste jaren steeds meer bewust geworden van dat mechanisme. En ook dat het niet werkt.

Hiervoor is maar één oplossing.

Een radicale oplossing: niet meer meedoen.

Niet meedoen aan het verbetercircus en het idee loslaten dat ik beter en anders moet zijn. Het op mijn eigen manier doen.

Hoe doe je het op jouw manier?
Ik doe het op mijn manier door steeds weer naar binnen te keren. Even geen nieuwe input, maar luisteren naar mezelf. Wat weet ik al? Wat kan ik al? Wat wil ik eigenlijk?

Dat gaat uit van het idee dat ik het al weet. Dat ik zelf weet wat ik wil en wat ik kan. Dat is radicaal anders dan het idee dat ik anders moet zijn dan ik ben.

Dit gaat niet over kennis. Ik leer regelmatig iets bij, daar blijf ik nieuwsgierig naar. Maar kennis en informatie zijn het probleem niet. Daar is genoeg van.

Wat ontbreekt is richting en een manier om keuzes te maken. Wat ik mis is het contact met mijn eigen basis: mijn waarden, mijn willen.

Die basis is er wel, maar ik raak die zomaar kwijt als ik niet oppas. Als ik me laat meeslepen door de buitenwereld, dan ‘vergeet’ ik dat.

Dat contact met mezelf moet ik actief onderhouden. Anders komt er van alles tussen, denk ik van alles te willen en te moeten en heb ik het heel erg druk.

Maar die drukte ligt vooral buiten mij, het gaat dan niet over wat ik wil of wat ik belangrijk vindt, maar over wat ik aan anderen toon en over het beeld dat anderen van me hebben.

Ik maak dat contact door regelmatig stil te staan. Dat kan letterlijk zijn, door te mediteren of te schrijven. Maar het kan ook figuurlijk zijn als ik ga wandelen.

Dat is voor mij de enige manier om het minder druk te hebben, om minder druk te voelen en om mezelf op de goede weg te houden. En de enige goede weg is mijn eigen weg. Of dat nou gaat om opruimen of iets heel anders, dat maakt eigenlijk niet zoveel uit.

Ik geloof dat dat ook voor jou de enige oplossing is: door contact met jezelf te leggen en te houden, kom je tot een opgeruimd leven. Dat is jouw leven, zoals jij dat wilt, waar jij voor kiest. Met je hele hart.

Dan kun je nog steeds veel te doen hebben, dat heb ik ook, maar dan voelt het niet zwaar meer. Omdat het jouw leven is.

Het vraagt wat van je om dit te gaan doen. En in je eentje kan het zwaar zijn. Daarom organiseer ik in maart het weekend Tijd voor jouw opgeruimde leven. Daar ga je je basis ontdekken, weer contact leggen met jezelf, samen met anderen die er net zo over denken, zodat je van daaruit verder kunt. Je leest er hier meer over.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code