Eenvoudig loslaten door langzaam denken

slak3Als ik in een boekwinkel kom, dan word ik snel hebberig. Ik wil het liefst een hele stapel boeken meenemen. De één hoort bij een serie waar ik gek op ben. De ander lijkt me boeiend, een derde belooft bergen interessante informatie. En dat in 10-voud, graag.

Is dat handig? Nee, natuurlijk niet, ik heb niet eens tijd om al die boeken te lezen. De meeste geven hooguit een paar uur vermaak en andere brengen heus niet de oplossing voor alles.

Wat gebeurt er op zo’n moment?

Ik ben snel aan het denken. Ik laat me leiden door mijn eerste impuls. Soms is dat goed: als er een auto aan komt scheuren en je moet opzij springen, dan kun je niet eerst even evalueren, dan moet je handelen. Eerst doen, dan denken.

Maar in de meeste andere gevallen kun je het beter omdraaien: eerst denken, dan doen. En dan ook echt denken, met het deel van je hersenen dat daarvoor bedoeld is. Denken doe je met het nieuwste deel van je hersenen. En dat deel is een stuk langzamer dan je oudere hersenen.

Die oudere hersenen zijn geïnteresseerd in overleven en in plezier op de korte termijn. Dat is het wel zo’n beetje. Als je je daar door laat leiden dan eet je dus alles wat lekker (en ongezond) is en doe je nooit iets waar je later plezier van hebt.

Dat deel van je hersenen koppelt meer spullen aan meer overlevingskansen.
Als je je daar door laat leiden, dan doe je dus nooit iets weg.

Gelukkig is er een vrij eenvoudige manier om je nieuwere hersenen bij de beslissing te betrekken: even stilstaan.

Het oudere deel van je hersenen is snel, maar niet altijd slim, zeker niet als het over de langere termijn gaat. Daar heb je je nieuwste hersenen, de prefrontale cortex voor nodig. Die kan plannen en vooruit kijken. Die snapt dat je langer leeft als je gezond eet. En dat je meer kunt doen en ervaren als je minder spullen hebt.

Je moet de prefrontale cortex daar wel de kans voor geven. Hij is namelijk een beetje langzaam. Veel langzamer dan je oudere hersenen.

Een korte pauze geeft je nieuwere hersenen de kans om je oudere hersenen bij te benen. En dan kun je ze allebei bij de beslissing betrekken. Dan kun je overwegen of het handig is om nu een stapel boeken te kopen.

Dat kan een goede beslissing zijn, als je bijvoorbeeld voorlopig geen tijd hebt om iets nieuws uit te zoeken of als je met vakantie gaat. Ik noem maar wat. Maar in andere gevallen kun je misschien beter even wachten en steeds één of twee boeken kopen. Zodat je steeds opnieuw iets uit mag zoeken (ook een plezier) en steeds de leukste van dat moment kunt kiezen.

Zo gaat het met nieuwe aankopen, maar ook met loslaten. Je eerste impuls zal bijna altijd zijn om een voorwerp vast te houden. Zeker als het nog heel en bruikbaar is. Dat je het zelf niet gebruikt maakt dan verder niet uit.

Maar die eerste impuls is niet altijd iets om naar te luisteren. Sta daarom altijd even stil, geef jezelf een pauze en vraag je af: klopt mijn snelle, eerste conclusie? Of gaat dat alleen om overleven op de korte termijn?

Kan ik hier op de langere termijn best buiten. Sterker nog, ben ik op de langere termijn beter af als ik dit loslaat? Omdat ik dan meer ruimte heb, minder hoef op te ruimen, zonder stress mensen kan ontvangen en ik me beter kan ontspannen in mijn huis?

Sta vaker stil en denk langzaam. Ook dat is Sloworganizing.

Deze artikelen voortaan gratis in je mailbox? Schrijf je in voor de Organizingtips

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code