Loslaten, moet dat?

‘Het lijkt wel alsof je moet loslaten’, zei laatst een klant tegen mij. Een beetje knorrig was ze er over.

Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Als je wat mensen volgt die schrijven over minimalisme, dan kan het bijna een verplichting lijken om met zo min mogelijk te leven. Blijkbaar wek ik zelf ook wel eens die indruk.

Maar daar gaat het natuurlijk helemaal niet om. Het is geen wedstrijd om met zo min mogelijk voorwerpen te leven of in een zo klein mogelijk huis.

Door de focus op loslaten, kun je wel eens uit het oog verliezen dat het gaat om prettig leven, de dingen kunnen doen die voor jouw belangrijk zijn, genoeg tijd en energie hebben voor je familie, vrienden en hobby’s, om iets bij te dragen aan de gemeenschap.

Waar het om gaat is wat jij wilt.

Daar wil je ruimte voor maken. Loslaten of ontspullen is daar maar een middel voor. Net als mindfulness dat kan zijn. Of wandelen, lezen, in je dagboek schrijven.

Dat is precies ook waarom alleen ontspullen niet werkt. Dat is gewoon niet aantrekkelijk genoeg. Je hebt iets meer nodig, een hele andere kijk, waardoor spullen minder belangrijk worden of een hele andere rol krijgen in je leven.

Ik las afgelopen week een artikel over Zweedse matigheid: lagom, niet te veel en niet te weinig. Genoeg, zouden wij zeggen. Maar ook matigheid klinkt te veel naar de jaren 50, naar minder.  En minder is gewoon niet aantrekkelijk. Ook ik wil gewoon gebruik maken van de voordelen van de 21e eeuw, mijn smartphone gebruiken en in contact blijven met vrienden en bekenden.

Wij staan voor de vraag hoe je de voordelen van deze tijd kunt benutten en hoe we de nadelen zoveel mogelijk kunnen vermijden. Natuurlijk wil je profiteren van snel internet en Netflix. En natuurlijk wil je keus uit talloze producten, die je gewoon online bestelt, wanneer je wilt. Maar je wilt geen constante stress en haast. Je wilt niet het gevoel dat je altijd beschikbaar moet zijn en dat je steeds tekort schiet.

Dat is wat ik met je wil ontdekken in Je emotionele lijm loslaten. Daarin gaan we op zoek naar hoe deze tijd jou beïnvloed en hoe je daar mee om kunt gaan. Hoe jij er tegenaan kunt kijken, zodat de spullen en alles wat moet geen hoofdrol meer spelen, maar jijzelf dat doet.

En dat is wat James Wallman schrijft in zijn boek Ontspullen. Hij bekijkt het vanuit het niveau van de samenleving: wat is dan wel de trend en hoe komen we uit de spullenberg? Want dat we veel hebben met z’n allen, dat is wel duidelijk. En ook dat het op veel manieren beter is als we wat minder hebben. Voor onszelf en voor de wereld.

Die twee dingen breng ik samen in de lezing op de Loslaatdag in Rotterdam. Ik vertel hoe Wallman het ziet en hoe ik het zie en natuurlijk wat jij kunt doen. Zodat jij kunt ontspullen, niet omdat het moet, maar omdat het je leven leuker maakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *