Ga je terug of vooruit?

De afgelopen tijd is wel gebleken dat verandering mogelijk is. En snel ook.

Dus het argument dat het niet kan, dat kunnen we wel vergeten.
Er kan heel veel.

Als wij mensen iets kunnen, dan is het wel ons aanpassen aan andere omstandigheden.

Het was niet altijd makkelijk en zeker niet leuk, maar we hebben het gedaan.

Nu werkt datzelfde mechanisme de andere kant op. Ik merk aan mezelf dat ik zo weer terugval in oude gewoontes.

Voor een deel is dat prima en zelfs ontzettend fijn.

Maar er knaagt ook iets.

Zoiets groots en dan gaan we gewoon door? Dat kan toch niet waar zijn? Lees verder

Ben je beslissingsmoe?

Zelf was ik net een beetje gewend aan het ritme van de lockdown. En nu is er weer een hele nieuwe fase, die nieuwe beslissingen vraagt. Wat wil ik wel en niet doen? Waar voel ik me nog prettig bij? Welke onzekerheid kan ik aan?

Zo neem je de hele dag beslissingen over acties waar je pre-corona niet over na hoefde te denken. Wil ik gaan winkelen? Waar en wanneer dan? Wat voor vervoer kies ik? Durf ik met het OV? Kan ik naar mijn ouders? Hoe breng ik mijn kinderen naar school? Ga ik weer naar mijn werk of blijf ik thuis werken? Zo gaat het de hele dag door.

Beslissingen kosten energie.

Dat is altijd het geval, maar normaal gesproken kun je waarschijnlijk meer op je routines vertrouwen. Daarmee spaar je energie.

Als je routines wegvallen, zoals nu grotendeels het geval is, dan maak je opeens veel meer keuzes op een dag.

En dat leidt tot beslissingsmoeheid.

Als je moe bent, dan neem je minder goed beslissingen, de kans bestaat dat je kribbig wordt of boos. Je stress neemt nog verder toe. Misschien slaap je slechter, waardoor je nog vermoeider wordt.

Voor je het weet zit je in een negatieve spiraal.

Er zijn twee dingen die je helpen om daar uit te komen: pauzes en doen wat echt belangrijk is. Lees verder

Kun je stemming organiseren?

In het begin van deze periode had ik echt even tijd nodig om aan deze nieuwe toestand te wennen.

Ik ben dan wel van nature introvert, maar de hele tijd gedwongen binnen zitten, al het nare nieuws en het onzekere toekomstperspectief hadden ook op mij zijn weerslag.

Helemaal niet zo gek natuurlijk.

Eerst probeerde ik gewoon door te gaan, vervolgens stortte ik echt even in. Daarna ging het wat beter.

Maar er zijn nog genoeg dagen dat ik niet veel meer doe dan de dagelijkse dingen.

In feite word ik heen en weer geslingerd tussen drie verschillende stemmingen. Dat is lastig te sturen, maar ik ben me er wel bewust van. Mijn bulletjournal helpt me daarbij. Zo ontdekte ik ook wat de meest slimme acties zijn voor elk van deze stemmingen.

Zo organiseer ik mezelf een beetje binnen die drie gemoedstoestanden. Dat helpt. En soms is daar opeens die vierde stemming. Ik deel het graag met je: Lees verder

Vertragen, maar dan anders

In het begin van het jaar kies ik vaak een thema. Ergens begin dit jaar noemde ik het thema vertragen.

En nu zijn de meesten van ons gedwongen te vertragen. Stil te staan zelfs.

Wel een beetje een geval van: kijk uit wat je wenst, want het zou zomaar waar kunnen worden. En dat is dan nooit op de manier die je verwacht.

Want het mag duidelijk zijn dat ik dit niet bedoelde toen ik het had over vertragen. Maar nu het toch zo is, is de grote vraag: wat doe ik er mee? En wat doen we er met z’n allen mee?

In de eerste dagen was het allemaal zo vreemd en onrustig, dat ik tot niet veel kwam.

Mijn eerste reactie is om alles weg te relativeren: wat maakt het uit wat ik doe, in een extreme situatie als dit? Dat is heel menselijk.

Maar na de eerste hectiek, volgt berustig en meteen daarna ga ik bewust stilstaan bij wat er wel kan en hoe ik wat meer rust kan vinden in deze ongekende omstandigheden. Dit zijn mijn drie stappen, die me helpen om te gaan met de huidige situatie: Lees verder

Waarom doe je niet gewoon wat je wilt?

Deze vraag fascineert me al heel lang. Mensen zeggen vaak dat ze iets willen, maar doen het dan niet.

Dat kan gaan over opruimen, maar ook over een wereldreis, een studie, van baan veranderen. Of over zoiets praktisch als je belastingaangifte.

Je bent dan aan het uitstellen.

In het geval van de administratie, herken ik dat zelf ook.

Ik kan daar van alles op los laten over uitstelgedrag, bijvoorbeeld dat het saai is en dat ik daarom niet begin.

Maar eigenlijk blijf ik daarmee aan de oppervlakte en daarom levert die wetenschap me niet zoveel op. Daardoor kom ik nog niet in actie. Lees verder

Als er niets uit je handen komt

Vorige week was ik even vrij en dat was heerlijk. Maar daardoor zie ik nu maar liefst drie deadlines naderen. Dat geeft druk.

En dan ‘moest’ ik ook nog een artikel schrijven.

Als je zo gaat denken, dan komt er natuurlijk niets uit je handen. Om de schrijven is wat creativiteit nodig en dat komt alleen uit ontspanning.

Omdat ik dat wel weet en ik mediteren weer heb opgepakt, besloot ik eerst maar even te gaan zitten.

Vervolgens duurde het nog geen minuut voordat ik me realiseerde dat deze situatie voor veel mensen herkenbaar zal zijn en dat ik dus een prima onderwerp voorhanden had.

Hoe ontstaat zo’n blokkade en wat kun je doen om er van af te komen? Lees verder

Je maakt je pad door het te lopen

En dat lopen doe je al met één kleine stap per dag. Meer is niet nodig.

De Japanners noemen het Kaizen, anderen ‘atomic habits’ of microgewoontes. Ik noem het gewoon stap voor stap.

Zo leg je een pad af en zo maak je een nieuw pad in je brein.

Je hersenen zijn namelijk gemakzuchtig aangelegd en daarom volgen ze vaak vertrouwde paden. Dat noemen we gewoontes.

Dat is fijn als het om gewoontes gaat die je helpen richting je doelen.

Maar als het gewoontes zijn die je niet echt verder helpen, dan is het balen. Want het valt niet mee om een ander paadje te kiezen.

Beginnen lukt meestal nog wel, als je gemotiveerd bent en je wilskracht inzet.

Alleen hou je het daarmee niet lang vol.

De eerste keer dat je moe bent of onder stress staat (of allebei), dan sla je als vanzelf het oude pad van je oude, bekende gewoontes weer in.

Omdat het bekend is, maar ook omdat het veilig voelt voor je brein.

Als je moe of gestresst bent, sta je niet echt open voor nieuwe dingen, dat kun je er niet bij hebben. Daarom kiezen je hersenen het vertrouwde boven het nieuwe.

Dat is heel kort gezegd de reden dat nieuwe gewootes aanleren lastig kan zijn.

Maar je kunt het jezelf wel gemakkelijker maken: Lees verder

Het nieuwe jaar uitpakken

Je kunt een beetje voor je uit mijmeren en het jaar een beetje doornemen in je hoofd.

Maar als je er iets uit wilt halen, dan is het slim om structuur te geven aan je mijmeren en om het op te schrijven.

En ik bedoel niet dat het terugkijken je per se iets op moet leveren, het is gewoon leuk om voor je te zien wat je dit jaar allemaal hebt gedaan en om het nieuwe jaar uit te pakken. Lees verder

Waar gaat jouw aandacht naar toe?

Eén van de basisingrediënten van Slow is aandacht. Aandacht voor wat je aan het doen bent, aandacht voor wat er om je heen gebeurt en wat er in jou gebeurt.

Dat valt lang niet altijd mee in een wereld die zijn uiterste best doet om je af te leiden. Om je aandacht te trekken met andere dingen dan wat jij belangrijk vindt.

Social media doen er alles aan om zoveel mogelijk je aandacht te trekken. Maar ook reclames, kranten, supermarkten doen niet anders.

En dan heb je nog je eigen interne dialoog over wat je zou willen, wat je eigenlijk nog moet doen en wat je vergeten bent.

In feite is dat één van je grootste afleiders.

Jijzelf leidt jezelf het meeste af. Hoe zorg je dat je bij de les blijft? Lees verder

Meesterlijke fouten maken

Toen ik voor het eerst startte met een bullet journal had ik een supermooi boekje gekocht en wilde ik het in één keer helemaal goed doen.

Dat is de perfectionist in mij. Daarvan mag ik geen fouten maken.

Alleen werkt dat dus niet. Want ik was nog aan het uitvinden wat een bullet journal voor mij kon betekenen. En ik wist nog helemaal niet wat een handige indeling was.

Dus in één keer goed, dat was een illusie (zoals het natuurlijk bijna altijd is).

Ik baalde van mijn mooie schrijfboek, nu was het niet mooi meer. Lees verder