Ga je terug of vooruit?

De afgelopen tijd is wel gebleken dat verandering mogelijk is. En snel ook.

Dus het argument dat het niet kan, dat kunnen we wel vergeten.
Er kan heel veel.

Als wij mensen iets kunnen, dan is het wel ons aanpassen aan andere omstandigheden.

Het was niet altijd makkelijk en zeker niet leuk, maar we hebben het gedaan.

Nu werkt datzelfde mechanisme de andere kant op. Ik merk aan mezelf dat ik zo weer terugval in oude gewoontes.

Voor een deel is dat prima en zelfs ontzettend fijn.

Maar er knaagt ook iets.

Zoiets groots en dan gaan we gewoon door? Dat kan toch niet waar zijn? Lees verder

Ben je beslissingsmoe?

Zelf was ik net een beetje gewend aan het ritme van de lockdown. En nu is er weer een hele nieuwe fase, die nieuwe beslissingen vraagt. Wat wil ik wel en niet doen? Waar voel ik me nog prettig bij? Welke onzekerheid kan ik aan?

Zo neem je de hele dag beslissingen over acties waar je pre-corona niet over na hoefde te denken. Wil ik gaan winkelen? Waar en wanneer dan? Wat voor vervoer kies ik? Durf ik met het OV? Kan ik naar mijn ouders? Hoe breng ik mijn kinderen naar school? Ga ik weer naar mijn werk of blijf ik thuis werken? Zo gaat het de hele dag door.

Beslissingen kosten energie.

Dat is altijd het geval, maar normaal gesproken kun je waarschijnlijk meer op je routines vertrouwen. Daarmee spaar je energie.

Als je routines wegvallen, zoals nu grotendeels het geval is, dan maak je opeens veel meer keuzes op een dag.

En dat leidt tot beslissingsmoeheid.

Als je moe bent, dan neem je minder goed beslissingen, de kans bestaat dat je kribbig wordt of boos. Je stress neemt nog verder toe. Misschien slaap je slechter, waardoor je nog vermoeider wordt.

Voor je het weet zit je in een negatieve spiraal.

Er zijn twee dingen die je helpen om daar uit te komen: pauzes en doen wat echt belangrijk is. Lees verder

Kun je stemming organiseren?

In het begin van deze periode had ik echt even tijd nodig om aan deze nieuwe toestand te wennen.

Ik ben dan wel van nature introvert, maar de hele tijd gedwongen binnen zitten, al het nare nieuws en het onzekere toekomstperspectief hadden ook op mij zijn weerslag.

Helemaal niet zo gek natuurlijk.

Eerst probeerde ik gewoon door te gaan, vervolgens stortte ik echt even in. Daarna ging het wat beter.

Maar er zijn nog genoeg dagen dat ik niet veel meer doe dan de dagelijkse dingen.

In feite word ik heen en weer geslingerd tussen drie verschillende stemmingen. Dat is lastig te sturen, maar ik ben me er wel bewust van. Mijn bulletjournal helpt me daarbij. Zo ontdekte ik ook wat de meest slimme acties zijn voor elk van deze stemmingen.

Zo organiseer ik mezelf een beetje binnen die drie gemoedstoestanden. Dat helpt. En soms is daar opeens die vierde stemming. Ik deel het graag met je: Lees verder

Praktische actie in onzekere tijden

Naast kwetsbaarheid, verbinding en mildheid, is er nog iets wat me op de been houdt en dat is praktische actie.

Gewoon iets eenvoudigs doen, waarvan ik meteen het resultaat zie en wat me een goed gevoel geeft.

Je kunt dat op allerlei manieren invullen. Soms is het gewoon de afwas doen of een maaltijd koken. Soms gaat het wat verder en kun je misschien een stapje zetten voor een groter project, zoals je administratie opruimen of je kledingkast.

Het valt misschien niet altijd mee om in beweging te komen, maar het kan je veel opleveren.

Routines

Niets lijkt normaal deze dagen en daarom kunnen routines en gewoontes zo fijn zijn.

Routines kunnen je helpen om deze dagen een soort ritme te geven. Dat maakt het allemaal wat overzichtelijker. Lees verder

Vertragen, maar dan anders

In het begin van het jaar kies ik vaak een thema. Ergens begin dit jaar noemde ik het thema vertragen.

En nu zijn de meesten van ons gedwongen te vertragen. Stil te staan zelfs.

Wel een beetje een geval van: kijk uit wat je wenst, want het zou zomaar waar kunnen worden. En dat is dan nooit op de manier die je verwacht.

Want het mag duidelijk zijn dat ik dit niet bedoelde toen ik het had over vertragen. Maar nu het toch zo is, is de grote vraag: wat doe ik er mee? En wat doen we er met z’n allen mee?

In de eerste dagen was het allemaal zo vreemd en onrustig, dat ik tot niet veel kwam.

Mijn eerste reactie is om alles weg te relativeren: wat maakt het uit wat ik doe, in een extreme situatie als dit? Dat is heel menselijk.

Maar na de eerste hectiek, volgt berustig en meteen daarna ga ik bewust stilstaan bij wat er wel kan en hoe ik wat meer rust kan vinden in deze ongekende omstandigheden. Dit zijn mijn drie stappen, die me helpen om te gaan met de huidige situatie: Lees verder

Het nieuwe jaar uitpakken

Je kunt een beetje voor je uit mijmeren en het jaar een beetje doornemen in je hoofd.

Maar als je er iets uit wilt halen, dan is het slim om structuur te geven aan je mijmeren en om het op te schrijven.

En ik bedoel niet dat het terugkijken je per se iets op moet leveren, het is gewoon leuk om voor je te zien wat je dit jaar allemaal hebt gedaan en om het nieuwe jaar uit te pakken. Lees verder

Op zoek naar structuur

Hoe krijg je meer structuur?

Dat lijkt essentieel voor opgeruimd leven en een goed startpunt.
Maar structuur is een heerlijk containerbegrip. Het kan van alles zijn.

Op die vraag naar structuur is dus niet zomaar antwoord te geven.

Want wat is structuur voor jou?
En hoe krijg je het?

Het is nog helemaal niet zo makkelijk om daar iets algemeens over te zeggen.

Structuur door overzicht in je spullen en je tijd
Als je spullen een vaste plek hebben, dan weet je waar je ze kunt verwachten en waar je ze kunt opbergen. Lees verder

Ontspannen organiseren #hoedan?

Het klinkt nogal tegengesteld: ontspannen organiseren.

Net zoals Sloworganizing, trouwens. Dus blijkbaar heb ik iets met dat soort tegenstellingen.

Dat heeft een reden: er zit vaak een waarheid in.

Als je met zo’n tegenstelling kunt zijn, dan blijkt die er niet echt te zijn. De oplossing zit er juist in om allebei de kanten de ruimte te geven.
Lees verder