De knoop doorhakken of ontwarren?

Als je spullen wilt loslaten en ruimte wilt creëren dan kun je dat op twee manieren doen: je kunt lekker doorwerken en alles ‘gewoon’ wegdoen. Of je kunt eerst ontwarren wat het nou zo lastig maakt om die spullen weg te doen en dan beslissen of je ze houdt of wegdoet.

De knoop doorhakken
De eerste manier is ‘gewoon’ de knoop doorhakken.

Soms is dat prima. Als het bijvoorbeeld gaat om afval, verpakkingen, kapotte pennen en andere dingen waar je niet veel emoties bij hebt.

Je kunt dan lekker snel aan de slag en de dingen die weg kunnen gewoon weg doen. Geen probleem.

Het wordt lastiger als je dit probeert te doen met voorwerpen waar je wel emoties bij hebt. Het doet er niet zoveel toe of die emoties verklaarbaar zijn. Het zijn tenslotte emoties, daar zitten bijna per definitie irrationele kanten aan.

Je hoeft dus niet te weten waar je gevoel vandaan komt. Als je merkt dat je emotionele lijm op een voorwerp plakt, dan is het niet handig om de knoop door te hakken en het zomaar weg te doen.

Dan blijf je namelijk zitten met die emoties, die kun je namelijk niet in de vuilnisbak gooien of bij de kringloop brengen.

Je houdt dan een ontevreden gevoel over de je loslaat-actie en je kunt er zelfs spijt van krijgen dat je iets hebt weggedaan.

In dit soort gevallen is het dus niet slim om jezelf streng toe te spreken en met discipline aan de slag te gaan. Dit is dus geen zeuren of moeilijk doen van jezelf.

Het doet gewoon pijn om zo’n knoop door te hakken.
En het hoeft ook niet, want het kan gelukkig ook anders.

De knoop ontwarren
Je kunt ook loslaten door eerst de knoop van je emoties te ontwarren. Het lijkt alsof dat wat meer tijd kost, omdat je eerst alle draadjes gaat zoeken, zorgvuldig kijkt waar de losse eindjes zitten, waar je kunt beginnen met ontwarren.

Het ontwarren zelf kost ook tijd: soms moet je weer terug, omdat je het verkeerde draadje hebt en niet verder komt.

De draadjes zijn je emoties en de manier waarop je die hebt verbonden met een voorwerp.

Dat kan bijvoorbeeld verdriet zijn om een tijd die voorbij is. Of over het verlies van mensen. Het kan een verlangen zijn dat nog niet is vervuld, bijvoorbeeld naar meer verbinding met mensen. Het kan iets zijn wat je voorheen nodig had, maar nu niet meer, zoals veiligheid.

Al die gevoelens en verlangens kunnen vastzitten aan een eenvoudig voorwerp, zoals een bloempot van je oma of een vaasje dat je ooit hebt gekocht.

Wij mensen spinnen nou eenmaal overal verhalen omheen. Dat ontstaat vanzelf.

Gelukkig kun je die verhalen ook zelf veranderen door je verdriet op een andere manier vorm te geven of je verbinding actief te zoeken bij andere mensen en niet bij de dingen.

Dat lukt pas als je weet wat het verhaal is en op welke manier dat verknoopt zit met het voorwerp. Dan kun je beginnen met loslaten, liefdevol, door draad voor draad los te maken.

Deze artikelen voortaan gratis in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan in voor de Organizingtips van Sloworganizing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code