Waarom toch die emoties aan je spullen?

Misschien word je er wel eens moe van, dat gedoe over emoties aan je spullen. Waarom doe je dat toch? Waarom maak je het jezelf zo moeilijk?

En heb je er eigenlijk iets aan als je weet waarom? Is dat niet allemaal terugkijken? En je wilt vooruit, oplossen.

Als dat gewoon lukt, als je kunt loslaten en je voelt je daar goed bij, prima, natuurlijk.

Het punt is dat die emotionele lijm je juist tegenhoudt bij het loslaten. Dat gevoel van ‘ik wil wel, maar het lukt me niet’, dat komt daar vandaan.

Wil je dat veranderen? Dan is dat de reden om er naar te kijken.

Emotionele lijm is normaal
Voor de duidelijkheid: emotionele lijm is niet iets waar je vanaf moet. Iedereen plakt emoties aan spullen in de vorm van herinneringen en verwachtingen. Dat is op zich niet erg. En het is al helemaal niet raar.

Je maakt een verhaal bij je leven en je spullen spelen daar een rol in.

Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat ze de hoofdrol krijgen. Het is jouw leven, dan zou de hoofdrol ook voor jou moeten zijn.

Als spullen je in de weg gaan zitten om je leven te leven, dan is het goed om wat verder te kijken naar je emotionele lijm.

Wat zijn eigenlijk die emoties?
Vaak heb je helemaal niet zo in de gaten dat je emoties verbind aan spullen. Dat komt omdat het vaak emoties zijn waar je liever niet naar kijkt.

Ook dat is niet zo vreemd, omdat het oudere deel van ons brein geleerd heeft om weg te blijven van dingen die pijn doen. Dat is heel handig als het om doornstruiken gaat of roofdieren.

Het is alleen minder handig als het om emoties gaat. Ga je bepaalde gevoelens uit de weg, dan komen ze vaak ergens op een andere plek en in een andere vorm weer boven.

Dat kan in de vorm van eten zijn of juist heel hard sporten. Het kan zijn dat je gaat roken, drinken of bingewatchen. Allemaal dingen die op zich en met mate niet heel slecht hoeven te zijn. Maar die wel negatief uitpakken als je het overdrijft.

Het kan ook zijn dat die emoties boven komen drijven in de vorm van spullen.
Ook met spullen is op zich niets mis. Spullen helpen je om dingen te doen, ze maken je huis gezellig en je kunt enorm genieten van dingen die je blij maken.

Maar als je veel spullen hebt, als je aan bijna alles vasthoudt, dan kan het vol worden in je huis en in je hoofd.

Dat kan een teken zijn dat er emoties spelen die je liever niet onder ogen ziet. Je oude brein is gewoon heel effectief pijn aan het vermijden. Alleen ontstaat daardoor weer een nieuw soort pijn in de vorm van stapels.

Misschien is dat toch niet zo’n handige strategie.

Gelukkig hebben we ook een nieuwer deel in ons brein en dat deel is in staat om die verknoping tussen emoties en spullen te ontwarren.

Dat doe je met aandacht. Door stil te staan en met liefde te kijken naar je spullen en naar jezelf. Het is niet erg dat je je emoties een tijdje in de spullen hebt gestopt. Soms heb je zo’n tussenstap gewoon nodig, vooral als het om heftige emoties gaat. Je spullen hebben je dan geholpen bij de verwerking. Daar kun je dankbaar voor zijn.

Als je het nu aandurft om naar die emoties te kijken, dan geven je spullen je juist een aanknopingspunt.

Sta stil bij je spullen en voel wat je erbij voelt. Emoties zijn. Je kunt ze niet loslaten, alleen laten. Laat ze dus zijn wat ze zijn. Begin bij teleurstelling in jezelf over je stapels, voel die teleurstelling. Of welke andere emotie er ook maar boven komt.

Ga dan een stapje verder en kijk welke emoties je bij de spullen zelf hebt. Zodra je die kunt voelen en weet waar die vandaan komt, kun je de gevoelens losweken van de spullen. En dan kun je inderdaad verder, zoals je zo graag wilt.

Het is niet altijd eenvoudig om dit in je eentje voor elkaar te krijgen. Schrijven helpt vaak. Mediteren en wandelen ook. Kom je er niet uit? Ontdek dan met mij wat je spullen je te vertellen hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code