Waarom toch die spullen?

Waarom hebben mensen zoveel aandacht voor spullen? Waarom zou je daar veel tijd aan besteden? Je zou zeggen dat er belangrijker zaken op de wereld zijn. Toch zijn veel mensen met hun spullen bezig. Hoe zit dat?

1. Er zijn gewoon meer spullen
Voorheen waren de dingen gewoon gebruiksvoorwerpen. De meeste mensen hadden een paar familiestukken die ze koesterden.

Dat is veranderd, omdat we ons nu allemaal veel meer spullen kunnen veroorloven. Er is een overvloed aan dingen.

We hebben allemaal veel meer, logisch dat dat de aandacht vraagt.

En omdat we nog niet gewend zijn aan die overvloed, geven we vaak toe aan onze verzameldrang. Voor het geval er toch weer mindere tijden komen.

Vandaar dat de hoeveelheid soms problematisch kan worden. Maar dat is niet het enige.

2. Met spullen kun je je onderscheiden
Een belangrijke wens van mensen is om zich te onderscheiden van anderen. Spullen bieden je daar een uitgelezen kans toe: ze zijn namelijk zichtbaar.

Iedereen kan zien dat je van lezen houdt en dat je niet van de straat bent, als je boekenkast vol staat. Als je meubelen design zijn, dan ben je niet van Ikea.

Of je hebt spullen van de kringloop, omdat je niet verspillend bezig wilt zijn.

3. Met spullen hoor je ergens bij
Tegelijk met het onderscheiden hoor je natuurlijk ook ergens bij. Want ook dat is belangrijk voor ons, om bij een groep te horen.

Je wilt niet opgaan in de massa, maar je wilt ook niet alleen staan. Dus koop je de spullen die de mensen kopen waar je bij wilt horen of de spullen die uitdrukken waar je bij wilt horen. En vaak zijn die twee dingen hetzelfde.

Zo heb je de mensen die Apple gebruiken en die geen Apple gebruiken. Daar hoor je bij of niet. Zelf hoor ik er niet bij en vind ik dat gedweep met Apple een beetje irritant. En dat is natuurlijk voor de insiders een prima effect.

Met boeken hoor je bij de lezers en met het soort boeken dat je hebt, kun je nog weer aangeven welke groep lezers. Waarom denk je dat lezers altijd bij anderen in de boekenkast gluren? Zeg mij welke boeken u heeft en ik zeg u wie u bent.

Nog zichtbaarder is kleding, ook een prima manier om te laten zien waar je bij hoort.

4. Zonder spullen hoor je ook ergens bij
De laatste tijd is het een trendje om te ontspullen. En natuurlijk hoor je ook ergens bij als je dat doet. Je onderscheidt je van de massa die nog veel spullen koopt voor weinig geld.

Hoe minder je hebt, hoe meer je erbij hoort. Vandaar ook vaak het fanatisme om zo min mogelijk spullen te hebben.

Ik zeg niet dat de ontspullers niet oprecht zijn. Want ik denk zeker dat ze dat zijn. Erbij horen is meestal niet het doel van deze actie, maar kan wel het effect zijn.

En het is natuurlijk ook gewoon heel prettig om medestanders te hebben die ook ontspullen.

Zoals ik al zei: je onderscheiden en ergens bij horen, zijn fundamentele impulsen, die er nou eenmaal zijn. Ze zijn niet goed of slecht. Maar het is goed om je ervan bewust te zijn.

5. Spullen kunnen je afleiden van de zoektocht
Als je heel erg bezig bent met spullen of met ontspullen, dan kan dat ook een afleidingsmanoeuvre zijn van je brein.

Zolang je namelijk nadenkt over je spullen, hoef je niet na te denken over andere dingen. Dingen zoals wat je echt wilt, wat je mist in je leven, welke dromen je hebt opgegeven en wat je niet hebt gedurfd.

Zo kan opruimen een vervanging zijn voor de echte vragen die je zou kunnen stellen. Ze kunnen ook een leegte opvullen of pijn, die je liever niet onder ogen ziet.

6. Opruimen als controle
Een andere manier om hier naar te kijken is dat opruimen je een gevoel van controle kan geven in een wereld waar je die controle niet hebt

Maar als je die spullen tenminste onder controle hebt, dan is dat in elk geval geregeld.

En dit is natuurlijk ook een deel waar je min of meer controle op hebt. In je hoofd kan daardoor een connectie ontstaan tussen opruimen en een ruimer idee van controle.

Alsof je ook zo het leven onder controle kunt krijgen. En op die manier wordt opruimen opeens enorm belangrijk.

7. Spullen kunnen de zoektocht zijn
Aan de andere kant, kan het ook zijn dat je spullen je juist helpen bij je zoektocht. Dan zijn ze als het ware de zoektocht.

Als je onbewust op zoek bent, dan kan dat naar voren komen in het verzamelen van spullen. Je weet niet precies wat je zoekt, maar onbewust wel dat je zoekt. En je verzamelt maar van alles, in de hoop dat je tegenkomt war je naar op zoek bent.

Zo kan ook het loslaten van spullen zo’n zoektocht zijn. Door steeds na te denken over wat je niet wilt, kom je steeds dichter bij wat je wel wilt.

Uiteindelijk zijn de spullen een omweg om je weg te vinden. Misschien is dat wel een noodzakelijke omweg.

Je moet iets in deze wereld waarin niets meer vast ligt en waarin we allemaal verantwoordelijk zijn voor onze eigen betekenis. Iedereen is op zoek naar zijn of haar pad. Sommigen doen dat met een bepaalde manier van eten. Anderen met sport en weer anderen met spullen.

Dingen geven je houvast, zolang je je weg nog niet helder hebt en ze kunnen je richtingaanwijzers geven om je weg te vinden.

Daarom zijn spullen van belang, daarom besteden we er veel aandacht aan.

Wat is jouw reden om over je spullen na te denken?
Wat wil jij uitdrukken met je spullen? Waar ben jij naar op zoek?

Meer hierover ontdekken kan hier

4 thoughts on “Waarom toch die spullen?

  1. Voor mij is het eerder zo dat de dingen hun verhaal hebben. Een stoel die van mijn vader was en daarvoor van zijn opa. Het bed dat nog door Roel in elkaar is gezet. De kast in de werkkamer die mijn vader in zijn studententijd maakte. En behalve dat alles een verhaal heeft, heeft alles ook een waarde. In een wegwerpmaatschappij wil ik niet meegaan door achteloos met spullen om te gaan. Ik zie de schoonheid van een lampetkan, van ooit op het strand gevonden schatten, van een steen uit Noorwegen… iets wat bruikbaar is doe ik niet weg, zeker niet als er ook nog een verhaal aan zit. Mijn spullen samen zijn het verhaal van mijn leven. Wie ben ik als ik er niet meer ben? Dat wat ik nagelaten heb voor mijn nazaten, wat ik onder mijn hoede heb gekregen van vorige generaties, met liefde heb verzorgd en weer doorgeef. Vijfdehands boeken… je bent een dwaas om die bij het oud papier te doen.
    De beste remedie is niets nieuws te kopen, want alles wat nieuw is heeft nog geen verhaal. Alleen iets nieuws kopen als het echt noodzakelijk is.
    Maar ergens bijhoren? Nee, behalve misschien mijn plekje innemen in de geschiedenis.

    • Bedankt voor je reactie Irene. Misschien komt het door de formulering en had ik beter kunnen schrijven dat je spullen iets zeggen over wie je bent, waar je vandaan komt en waar je naartoe gaat. Want dat is wat je beschrijft. Ergens bij horen is voor mij ook bij je familie horen. Kookboeken kunnen bijvoorbeeld aangeven dat je goed eten belangrijk vindt, dan hoor je bij die groep mensen. Ze kunnen ook aangeven dat je graag met andere mensen eet en op die manier contact maakt en onderhoudt. Dat is ook ergens bij horen. Het is dus iets subtieler dan alleen bij een merk horen, wat mij betreft. Dus dat had ik misschien duidelijker kunnen formuleren. Dank dus voor je aanvulling. En wat het verhaal betreft: dat ben ik helemaal met je eens, ik heb daar eerder ook al vaak over geschreven. In mijn blogs probeer ik steeds een andere invalshoek te geven. En bij deze komt het gedeelte van het verhaal minder naar voren .

  2. Het is voor veel mensen denk ik best beangstigend om niet meer met spullen (vergaren, opruimen, wegdoen) bezig te zijn. Wat blijft er dan over? Dat is confronterend. Of bevrijdend. Leuk lijstje in elk geval.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code